بررسي ساختار كار در نظام اسلامي نقش دولت در ايجاد شغل عنوان

 بهروز كلانتري

نويسنده

 سايت بازاركار

مرجع

 

بررسي ساختار كار در نظام اسلامي
نقش دولت در ايجاد شغل


دولتها و حكومت هايي كه در طول تاريخ در ايران به وجود آمده اند متناسب با قدرت و وسعت حكومت داراي تشكيلات بوده و از وجود افراد مشخص و معيني جهت انجام امور گوناگون استفاده نموده اند به نحوي كه در سير تاريخ به طبقه بندي خام و كلي نظير موبدان، كشاورزان، بازرگانان و جنگجويان روبرو مي شويم .

شغل و كار در تشكيلات نظام اداري از مهمترين مباحثي است كه همواره با ديگر ابعاد نظام اداري همچون: آموزش، انتصاب، ارزشيابي و پرداخت حقوق و دستمزد در ارتباط بوده و مي تواند نقش اساسي و مؤثري در پيشبرد طرحها و برنامه هاي نظام اداري ايفا نمايد.

از طرف ديگر با توجه به پيوستگي بين شغل و شاغل در سازمانهاي دولتي و غيردولتي مي توان گفت:
شغل عبارت است از مجموعه اعمال و فعاليت هايي كه هر فرد در زندگي به منظور تأمين يك رشته اهداف مادي و معنوي به طور مداوم در پيش مي گيرد كه اين تعريف در مشاغل دولتي هم صادق است زيرا شغل دولتي در واقع مجموعه اعمال و رفتاري است كه از طرف دولت به عهده شاغل واگذار مي گردد.

بيان معني و مفهوم شغل
شغل در لغت به معني به كار و داشتن، كسب و كار، حرفه و كاري كه شخص در زندگي براي خود انتخاب كرده است.
شغل در دو معني عام و خاص به كار مي رود:

معني عام: عبارت است از آن چيزي كه مايه مشغوليت انسان مي شود خواه در اعمال دنيوي باشد يا اخروي.
معني خاص: عبارت است از نوع كار و حرفه اي كه انسان در زندگي براي خود انتخاب كرده است اعم از يدي، فكري، احساسي و عاطفي.

ارزش و جايگاه كار در اسلام: در مكتب حيات بخش اسلام كار و شغل داراي ارزش و اهميت ويژه اي بوده و از هر فردي به اندازه وسع و توانايي اش خواسته شده كه به منظور رفع نيازهاي زندگاني و همچنين نيازمندي هاي جامعه اش در جهت كسب و كار سودمند كه شارع مقدس اسلام آنرا پذيرفته باشد تلاش كند.

نقش دولت در ايجاد كار و شغل: بشر موجودي است اجتماعي و نيازمند، پس بناچار مي بايست جهت رفع نيازمندي اعم مادي و معنوي از شغل و حرفه اي برخوردار باشد تا هم بتواند نيازمندي زندگي خود را برطرف سازد و هم در رشد و خودكفايي جامعه مثمر ثمر واقع شود و در اين راستا دولت وظيفه دارد وسايل و امكانات لازم كار را در اختيار صاحبان حرفه و مشاغل قرار دهد تا هر كسي به ميزان توانايي و نوع استعدادش كار و شغل مورد علاقه خود را انتخاب نمايد خواه ايجاد اين برنامه ها در ارتباط با مشاغل دولتي و يا غيردولتي باشد. بهر صورت بر دولت است در ارتباط با اين امر مهم و حياتي چاره انديشي كند تا از بين رفتن نيروي خلاق و فعال جامعه ممانعت به عمل آيد زيرا كار و شغل مي تواند در به حركت درآوردن چرخهاي اقتصادي و ديگر ابعاد مانند بعد فرهنگي و اجتماعي و اخلاقي و تحكيم پايه هاي اساسي جامعه نقش بسزايي را ايفا نمايد. در اصل چهل و سوم قانون اساسي بند دوم آمده است: تأمين شرايط و امكانات كار به منظور رسيدن به اشتغال كامل و قرار دادن وسايل كار در اختيار همه كساني كه قادر به كارند ولي وسايل كار در اختيار ندارند «در شكل شركت تعاوني، از راه وام بدون بهره يا هر راه مشروع ديگر» كه نه به تمركز و تداول ثروت در دست افراد و گروه خاصي منتهي شود و نه دولت را به صورت يك كارفرماي بزرگ مطلق درآورد ، وظيفه دولت است .

1 2