تحليل تاب ‏آوري كسب و كارهاي روستايي عنوان

 حجت ورمزياري؛ بابك ايماني

نويسنده

 نشريه توسعه كارآفريني

مرجع

 

چكيده

توسعه كارآفريني و تداوم فعاليت بنگاه‏ هاي اقتصادي در محيط‏هاي كسب ­و كار متغير و چالش ‏برانگيز، در گرو شناخت تاب‏ آوري و برنامه ‏ريزي براي تقويت آن در كسب ­و كارها است. بسياري از بنگاه‏ هاي كوچك و متوسط روستايي در اثر عدم تاب ‏آوري مناسب، در سال ‌هاي ابتدايي با شكست مواجه مي‏ شوند. در اين راستا اين مقاله با روش كمّي، به‏ بررسي تاب ‏آوري مالكان كسب­ و كارهاي روستايي و واكاوي ساختار عاملي تاب ‏آوري كسب­ و كار آن‏ها پرداخته است.

 اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر گردآوري داده ‏ها، پيمايشي است. نمونه آماري پژوهش، 120 نفر از مالكان كسب ­و كارهاي روستايي غيركشاورزي شهرستان ملكان استان آذربايجان شرقي بودند. ابزار پژوهش، پرسشنامه‎ استانداردي بود كه با استفاده از مقياس تاب ‏آوري كانر- ديويدسون (CD-RISC) و مقياس تاب‏ آوري در طول عمر كسب ­و كار (LRS-B) طراحي شد. تجزيه و تحليل داده‏ها با استفاده از نرم‏افزار SPSS23 انجام شد. نتايج تكنيك تحليل عاملي اكتشافي نشان داد كه شش عامل توان تطابق و آينده ‏نگري (%23)، تعامل با مشتريان (%14)، موقعيت‌ طلبي (%11)، حمايت خانوار (%8)، برنامه ‏ريزي راهبردي (%7) و حمايت دولت (%6) در مجموع حدود %69 درصد واريانس سازه تاب ‏آوري كسب­ و كارهاي روستايي را تبيين كرده‏اند.

لطفا براي دريافت متن كامل مطالعه كليك كنيد

1