تأثير فناوري بر اشتغال در صنعت ايران عنوان

 بيژن باصري، استاديار دانشگاه آزاد اسلامي

نويسنده

 خلاصه مقالات اولين همايش اشتغال و نظام آموزش كشور

مرجع

 

يكي از مسائل اساسي در بازار كار تأثير علم و فناوري بر اشتغال نيروي كار مي‏باشد. عموماً استدلال مي‏شود كه دانش بر شدت توليدات از طريق ايجاد و بكارگيري فناوري پيشرفته توأم با نيروي كار دانشگاهي و متخصص تأثير منفي بر اشتغال نيروي كار دارد.

اين استدلال از آنجا ناشي مي‏شود كه بر اساس برخي بررسيها، فناوريهاي جديد نياز به نيروي كار كمتري در هر واحد توليد دارند.

مطالعه حاضر بر آن است تا تأثير فناوري بر اشتغال نيروي كار درصنعت ايران را مورد آزمون قرار داده و به اثبات اين فرضيه در نظام صنعتي ايران بپردازد.

در پژوهش حاضر، ضمن بررسي ادبيات فناوري در قالب متدولوژيهاي موجود؛ ديدگاههاي مرسوم در سطوح كلان، بخشي و بنگاهي اقتصاد بويژه بخش صنعت بررسي و بر اساس الگوهاي متعارف آثار فناوري بر اشتغال محاسبه و نتايج مورد تجزيه و تحليل قرار مي‏گيرد.

ضمن مرور مطالعات انجام شده در ايران براساس نتايج حاصل از محاسبات الگو راهكارهاي لازم در خصوص اشتغال فارغ‏التحصيلان در بخش صنعت و بر اساس جهت‏گيري برنامه سوم توسعه ارايه مي‏شود.

1