سياستهاي دولت هند براي افزايش ميزان خود اشتغالي عنوان

 --------------------------------

نويسنده

 

مرجع

 

مقاله‌اي از سمينار ملي در مورد سياستهاي دولت براي افزايش ميزان خوداشتغالي در هند

 اقتصاد هند با چالش‌هاي بيكاري و رشد اقتصادي مواجه است. بطور كلي ريشه بيكاري در هند از بخش سازمان يافته ناشي مي‌شود. در طي پنج دهه گذشته، جمعيت هند با نرخ هشدار دهنده حدود 2/2 درصد در سال رشد كرده است،در حاليكه فرصتهاي شغلي با نرخ بسيار كمتري رشد داشته است و اين به دليل رشد كند اقتصادي مي‌باشد. يكي از اهداف از پيش تعيين شده برنامه‌هاي اقتصادي هند حذف و زدودن بيكاري از جامعه مي‌باشد. در طول اين ساليان ما شاهد اين مساٌله بوده‌ايم كه بيكاري با رشد اقتصادي داراي تضاد است. با وجود اين هر كدام از برنامه‌هاي پنج ساله با اندك تفاوتي توجه خود را بر روي مسا‌ٌله بيكاري معطوف مي‌كند.

اشتغال‌زايي به‌منظور مواجهه با بخشهاي بي‌استفاده و نيروي كار تازه وارد به يك امر چالش انگيز تبديل شده است. افزايش تنوع اقتصادي به همراه تسريع رشد اقتصادي موجب تغييرات ساختاري در ماهيت بازار كار شده است. رشد بالاي اقتصادي در سالهاي اخير سرمايه بالايي را طلبيده است و احتمال مي‌رود كه اين امر از كار كم و كثرت اشتغال ناشي شده باشد. الگوي رشد اقتصادي در كشورهاي سرمايه‌داري موجب افزايش فقر در ميان كارگران شده است. اولين و مهمترين دليل معضل بيكاري افزايش رشد فنآوري شناخته شده است.

ششمين برنامه پنج ساله (83-1978) براي اولين بار تمامي اهداف و توجهات خود رابر روي مساٌله حذف بيكاري از طريق هدف( اجراي برنامه اشتغال تقريباً تمام وقت) معطوف شد. به همين نحو در يك مقاله كه نگرشي نسبت به برنامه پنج ساله دهم داشت كهدر سپتامبر 2002 توسطNDC تصويب شده بود، شرايط استخدامي با كيفيت بالا و سودمندبراي افراد اضافه شده به نيروي كار كه بعد از دوره برنامه پنج ساله دهم وارد نيروي كار مي‌شوند، تعيين كرد. برآوردات وارزيابي‌هاي انجام شده از وضعيت بيكاري در سال مبداء از برنامه دهم (2002) نشان داد كه حذف انبوه بيكاران، نيازمند ايجاد 35ميليون فرصت شغلي مي‌باشد.

برنامه پنج ساله دهم اگرچه قصد فراهم آوري اشتغال سودمندبراي نيروهاي مازاد بر نياز اضافه شده به نيروي كار را داشت، اما، فشار در دوره برنامه پنج ساله دهم ادامه يافت. علاوه بر‌اين، در طي برنامه پنج ساله دهم رشد نيروي كار به حد اكثر درجه خود يعني به 42/2 درصد در سال رسيد كه تاكنون داراي بالاترين ميزان افزايش در طول دوره‌هاي برنامه‌هاي قبلي مي‌باشد. در طي سالهاي07-2002 فرصتهاي شغلي براي 56/45 ميليون نفر و سپس در طي سالهاي 12-2007 براي 55ميليون نفر در برنامه بعدي بايد ايجاد مي‌شد. براي تحقق اهداف برنامه پنج سالهدهم،كميسيون برنامه‌ريزي يك اكيپ ويژه جهت برنامه‌ريزي 10 ميليون فرصتهاي شغلي درطي يك سال از برنامه دهم، تاٌسيس كرد.

گذشته از اين بررسي دقيق برنامه پنج ساله نهم مشخص كرد كه وضعيت اشتغال كامل(به عنوان مثال اشتغال براي هر شهروند واجدشرايط) در هند تاكنون تحقق نيافته است و معلوم نيست كه در برنامه پنج ساله دهم نيزاين امر انجام پذير باشد، و اين حقيقت داراي تناقضات بسياري با رشد اقتصادي و تدابير اتخاذ شده براي اشتغال مي‌باشد. اگرچه امروزه خطرناكترين شكل بيكاري تحصيلكرده‌هاي بيكارهستند، كه در حال حاضر در اكثر نقاط رايج شده‌است. به اين دليل كه مناطق روستايي به همان نسبت مناطق شهري با مشكل كمبود و كاهش منابع روبرو است. بيكاران تحصيل كرده قشر متفكر و هوشمند جامعه را تشكيل مي‌دهند و نااميدي ونارضايتي آنها ممكن است موجب ناثباتي‌هاي سياسي شود و سرانجام منجر به ايجاد يك جو بدبيني وبي اعتمادي نسبت به دولت شود.

1 2 3 4