تأثير قيمت تضمينى برصادرات محصولات كشاورزى بخش دوم عنوان

 --------------------------------

نويسنده

 روزنامه ايران مورخ 25/11/85

مرجع

 

تأثير قيمت تضمينى برصادرات محصولات كشاورزى

مزيت انتخاب مناسب محصول صادرات


در بخش اول ضمن بررسى عوامل مؤثر در صادرات پايدار محصولات كشاورزى، تأثير خريدهاى تضمينى بر صادرات مورد اشاره قرار گرفت. در بخش پايانى مزيت نسبى محصولات صادراتى باغى و زراعى و موانع پيش روى توسعه صادرات مورد بحث قرار گرفته است.

توليدات كشاورزى از نظر مزيت نسبى، ميزان توليد و ارزش صادراتى وزن و اهميت يكسانى ندارند. بايد توجه داشت كه مزيت نسبى با استفاده از هزينه هاى توليد محصول محاسبه مى شود لذا شاخصى ثابت و پايدار نيست و طى زمان با تغييرات هزينه توليد، فناورى مورداستفاده و افزايش بهره ورى، از منطقه اى به منطقه ديگر و از محصولى ديگر تغيير مى يابد اما بااعمال سياست هاى مطلوب مى توان آن را حفظ و يا تقويت كرد.

بررسى ها نشان مى دهد ايران داراى مزيت نسبى بسيار بالايى در توليد چند محصول باغى مانند پسته، خرما، بادام، گردو و سيب در مقايسه با ديگر كشورهاى توليدكننده اين محصولات است كه بيشترين مزيت نسبى مربوط به پسته و كمترين آن مربوط به محصول سيب است.

در ايران مزيت نسبى باثباتى در مورد محصولات زراعى مشاهده نمى شود، ولى مزيت نسبى محصولاتى مانند پنبه، لوبيا، سير، پياز، سيب زمينى و كنجد با برنامه ريزى هاى مناسب قابل افزايش بوده، در اقدام به صادرات آنها نيز تأثيرگذار است. در ميان محصولات فرآورى شده، توليد كشمش داراى مزيت نسبى خوبى است. به طور كلى، در اين مطالعه محصولات به 3 گروه تقسيم شده اند:

گروه اول شامل محصولاتى كه ايران در زمينه توليدو صادرات آنها در تمام سال هاى 68 تا 78 مزيت نسبى داشته است: بادام، پسته، گردو، آبميوه ، لوبيا، پنبه، سيب، خرما، پياز، سيب زمينى ، كشمش، كنجد و گوجه فرنگى.

1 2 3 4 5