جا ماندن عشاير از وام روستاييان به دليل نداشتن وثيقه/ مراقب اجراي طرح‌هايي كه به يكجانشيني كوج‌روندگان مي‌انجامد، باشيم عنوان
 دوشنبه 29 مهر 1398 تاريخ

 خبرگزاري ايلنا

مرجع

 

 به گزارش خبرنگار ايلنا، از 100 سال پيش عشاير 30 درصد كل جمعيت كشور را تشكيل مي‌دهند، اما اكنون تنها 1.6 درصد جمعيت ايران عشاير هستند. با اين وجود، اين قشر از جامعه همچنان تاثير زيادي در توليد مواد خوراكي به ويژه گوشت دام در ايران دارند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد  اين جامعه با بهره‌گيري از 28 درصد مراتع كشور، 30 درصد دام سبك (22 ميليون رأس گوسفند و بره و بز و بزغاله) و چهار درصد دام سنگين (305 هزار رأس گاو و گاوميش و شتر) را در اختيار داشته و حدود 25 درصد گوشت قرمز كشور (190 هزار تن) را توليد مي‌كنند. بر اين اساس و در شرايطي كه نوسانات بازار در يكي دو سال اخير خود را در قيمت گوشت دام نشان داده، توجه ويژه‌اي به حمايت از اشتغال و توليد عشاير صورت گرفته است.

 در جريان اجراي طرح ايجاد اشتغال پايدار براي مناطق روستايي و عشايري به اين افراد تسهيلاتي اعطا مي‌شود، اما بررسي‌ها نشان مي‌دهد موانع سر راه اين قشر براي دريافت وام بيشتر از اقشار ديگر است.

اخيرا كرمعلي قندالي (رئيس سازمان امور عشاير كشور) اظهار كرده است: در قانون ايجاد اشتغال پايدار براي مناطق روستايي و عشايري تاكيد ويژه اي به ايجاد اشتعال در مناطق عشايري شده به طوري كه وزارت كار سامانه‌اي براي ارائه تسهيلات به اين بخش در نظر گرفته است و در سال اول 400 ميليارد تومان سهم عشاير كشور بود.

به گفته او؛ بر اساس اصلاح قوانين و دستور العمل‌هايي كه براي ارائه تسهيلات اشتغال روستايي و عشايري در حال انجام است، سعي شده، شفافيت بيشتري در حوزه روستا و عاشير حاصل شود تا بتوان عملكرد بهتري داشته باشيم، به طوري كه براي تامين وثيقه، پيشنهاد پروانه چرا و يارانه داده شده و در جلسات اوليه نيز تصويب شده است.

محمد شكيب بستكي (كارشناس توسعه روستايي) با بيان اينكه عشاير قطعا در توليد بسياري از محصولات كه خود مي‌توانند مواد اوليه براي ساخت كالا‌هاي ديگر باشند، فعاليت دارند و اين به اهميت اين قشر مي‌افزايد، به ايلنا مي‌گويد: عمدتا عنوان مي‌شود كه عشاير تامين‌كننده بخش قابل توجهي از گوشت قرمز كشور هستند، اما همين عشاير در توليد لبنيات، پشم و پوست گوسفند و بز و حتي مواردي مثل پرورش اسب فعاليت دارند و سهم آنها در اين توليدات هم اصلا كم نيست.

او ادامه مي‌دهد: بررسي‌ها نشان مي‌دهد هر ساله از تعداد جمعيت عشايري كشور كاسته شده است. اين اتفاق به معناي اين است كه شرايط براي عشاير رفته رفته سخت‌تر شده است و آنها ترجيح داده‌اند به يكجا نشيني رو بياورند. اگر قرار است عشاير هم به عنوان جلوه‌اي از فرهنگ ما و هم به عنوان قشري كه در توليد و اقتصاد موثر هستند، همچنان باقي بمانند بايد مورد حمايت قرار گيرند.

شكيب با اشاره به طرح ايجاد اشتغال پايدار براي مناطق روستايي و عشايري عنوان مي‌كند: چنين حمايت‌هايي لازم است، اما اينكه اين حمايت چگونه اتفاق بيفتد اهميت زيادي دارد. قطعا نبايد وام پرداختي در جريان اجراي اين طرح به گونه‌اي باشد كه عشاير را يكجانشين كند.

او ادامه مي دهد: موضوع مهم ديگر بحث ضمانت وام براي عشاير است. در نظام بانكي ايران معمولا وثيقه‌هايي مثل فيش حقوقي، سند املاك و ... پذيرفته مي‌شود، اما عشاير در مواردي چنين چيز‌هايي ندارند بنابراين با وجود داشتن طرح‌هاي خوب در زمينه توليد و اشتغال از دريافت وام جا مي‌مانند.

اين كارشناس توسعه روستايي عنوان مي‌كند: مواردي مانند پروانه‌ي چرا و يارانه‌ها به عنوان وثيقه وام مي‌تواند مورد پذيرش قرار گيرد، اما به هر حال نبايد عشاير را درگير برخي ساز‌و‌كار‌هايي كرد كه با آن آشنايي ندارند. اين سازو‌كار‌ها مي‌تواند در نهايت به ضرر آنها تمام شود و آنها را دچار صدمات مالي جبران ناپذير كند.

1